گاه در تنهايي

 
در خانه اگر کس است، ...
نویسنده : najme - ساعت ٢:٠۳ ‎ب.ظ روز جمعه ٦ شهریور ۱۳۸۸
 

زان یار دلنوازم شکریست با شکایت                  گرنکته دان عشقی،بشنو تو این حکایت

بی مزد بود و منت،هر خدمتی که کردم              یا رب مباد کس را،مخدوم بی عنایت

                                       ***

٢ماه و نیم به قدری سرت شلوغ بشه که حتی فرصت خوابیدن هم ازت گرفته بشه، چه برسه به سر زدن به وبلاگت!

2ماه و نیم کسب تجربه و شناخت بیشتر آدمهای دور و ورت.

و چه نتیجه بدی کسب کردی.

فهمیدن اینکه اکثر آدمها خیلی بیشتر از اونی که فکرش رو بکنی موجودات رذل و کثیفی ان.

یک مشت آدم بیسواد، بی عرضه ،بی هنر و تا دلت بخواد دروغگو و ریاکار و بی وجدان.

                                                   ***

مدیرکل توی بازدید از روزهای آخر کار،از بچه ها خواسته که توی یه نامه خصوصی همه حرفهاشون رو براش بنویسن.

مدیر ارشد اصرار داره که نامه ها توسط اون برسه به دست مدیرکل و بچه ها خوب میدونن که نباید گوشت رو به دست گربه داد.

محتوای نامه من معلومه. همین دو بیت حافظ.

در خانه اگر کس است،یک حرف بس است!

                                                   ***

کی یادش بود 16 ام تولدم بود!

هیچ کس!

 


 
comment نظرات ()