گاه در تنهايي

 
هنر سخت گذر از پوسته!
نویسنده : najme - ساعت ۱٢:۱٤ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢ مهر ۱۳۸٧
 

 

1-همیشه برام جالب بوده که چرا تو دعاهای ماه رمضون(مخصوصا دعاهای شب‌های قدر و دهه‌ی آخر) اینقدر تاکید میشه که به قسمتمون راضی باشیم.

2-همیشه فکر میکردم کسی که سعی کنه نعمتهای ریز و درشتی که خدا بهش داده و بلاهایی که ازش دور کرده رو شکر کنه پس به مقام رضا رسیده.

می‌مونه بدیها و بعضی نداشتن ها و ناکامی‌ها؛که اون هم خدا میخواست نده تا ما همچنان راضی باقی بمونیم وغر نزنیم و با خدا قهر و ازش گله نکنیم و بد وبیراه نگیم و صد البته شاکر باشیم.

3-همین جوری که سرگرم خوددرگیری‌های روزانه‌‌ام(چشم) بودم، تلویزیون هم گوش میدادم(!!سبز)(نقل به مضمون):

-اینکه ما به چیزهای خوبی که خدا بهمون داده راضی باشیم که هنر نیست؛هنر اینه‌که،تو،به همه چیز راضی باشی؛حتی به چیزهایی که دوستشون نداری و ازشون بدت میاد!تعجب

4-راست میگفت!ناراحت

5-چرا من همیشه می‌چسبم به سطحی‌ترین لایه‌ی حرفها و اعتقادم رو،رو همون پوسته میخوام محکم کنم؟!متفکرناراحت

 


 
comment نظرات ()