گاه در تنهايي

 
قانون‌هادر لحظه تحویل سال
نویسنده : najme - ساعت ۱٢:٢٠ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٩ اسفند ۱۳۸٦
 

 

یه روز بیشتر وقت نداریم.مامان بیچاره هی میره و میاد حرص میخوره!ولی من مطمئنم تا لحظه‌ی سال تحویل همه‌ی کارها انجام میشه!این انگار یه قانونه!حتی اگه از خواب شب آخر سال بزنیم(که همیشه هم میزنیم!!) باید کارها به سرانجام برسه!

                                               ***

لحظه‌ی تحویل سال رو عجیب دوست دارم.مثل همیشه ثانیه‌ها با سرعت ثابت حرکت میکنن!با همون آهنگ و صدای همیشگی!اما انگار ثانیه‌ها یه جور دیگه قدمهاشون رو برمیدارن!به لحظه‌ی تحویل که میرسیم انگار همزمان قلب آدم میترکه و با جریان خون یکدفعه تو ذره ذره‌ی وجودش تقسیم میشه.و اون لحظه که چشم نمیدونه چیکار باید بکنه شروع میکنه به باریدن!

                                              ***

نمیدونم چرا تو خونه‌ی ما،لحظه‌ی تحویل سال، هیچ‌کس پیش اون یکی نیست.برخلاف همیشه که هروقت،خونه‌ایم دور هم نشستیم و حرف میزنیم و تلویزیون تماشا میکنیم،لحظه‌ی تحویل سال هرکس تو خلوت خودشه!همیشه دور سفره هفت سین‌مون خالیه!!انگار همه میخوان تو این لحظه تنها باشن؛شاید هم ترجیح میدیم این لحظه رو خصوصی با خدا سرکنیم!

نمیدونم!!شاید!

شاید این هم یه قانون باشه!

من که خونه‌های دیگران رو(تو این لحظه) ندیدم.

                                                      ***

اولین نفر کی قراره بهم زنگ بزنه و تبریک بگه؟!یا این زهرا یا اون زهرا!شاید هم هیچ‌کدومشون!هر دوتائیشون از من بزرگترن و نوبت تلفن من هم هست!دیگه کسی رو ندارم!

چه زندگی بی‌باری!

                                                       ***

خاک جان یافته است

                  تو چرا سنگ شدی؟!

                 تو چرا این‌همه دلتنگ شدی؟!

                                        باز کن پنجره را!

                        وبهاران را...

باور کن!

                                            


 
comment نظرات ()