گاه در تنهايي

 
یادش به خیر
نویسنده : najme - ساعت ۸:٠٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۸ اسفند ۱۳۸٦
 

پارسال این موقع رفته بودم اردوی راهیان‌نور.امشب هم داشتیم از شوش و فتح‌المبین،میرفتیم اردوگاهمون، که اهواز بود.

خوزستان واقعا جای دیدنی‌ییه!سرسبز و قشنگ.(جالبه که فقط یعضی از مناطق جنگی‌اش خشک و بی‌آب‌و علفه!)اما یکی از دویستای بهبهانیم میگفت این سرسبزی دوام چندانی نداره!گرمای خوزستان توی اردیبهشت نابودشون میکنه.

تا خوزستان رفتن،حتی مسیر قشنگی هم داره.بعد از نور‌آباد فارس یه جایی بود که با حمیده اسمش رو گذاشته‌بودیم بهشت!از بس که محشر بود طبیعت این قسمت.تنگه‌ی ابوالحیات هم همینطور.درختچه‌های رنگ وارنگ‌پر از شکوفه که به صخره‌ها آویزونن!

اگه میتونین این سفر رو تجربه کنین.دانشجوییش که دیگه نور علی نوره!

دو سال پیش همچین شبی(به سال قمری) که میشد اواخر تعطیلات نوروز،کربلا بودم.همین موقع‌ها داشتیم توی بین‌الحرمین دعای کمیل میخوندیم.

عربها برنامه‌ی جالبی دارن.توی دو ماه محرم و صفر،تمام چراغهای صحن‌های حرم امام‌حسین و حضرت‌ابوالفضل(علیهم‌السلام) به نشانه‌ی خونخواهی قرمزن!درست شب اول ربیع‌الاول که میشه،دونه دونه،نه نه(!)،ردیف ردیف چراغهای قرمز رو خاموش میکنن و همه چراغها سبز میشه!خیلی قشنگن!

خدا قسمت همه بکنه!

یادش به خیر!


 
comment نظرات ()